Kardiyopulmoner Arest
Tanım
KPR ve KİYD’nin amacı beynin canlılığını korurken, “ölmeyecek kadar sağlam kalpleri kurtarmaktır”. Amerikan Kalp Birliği’nin yalnızca yol gösterici ilkeler niteliğinde olan kılavuzu acil sağlık hizmeti verenlerin karar alma süreçlerinde esnek olmalarını gerektirmektedir. Burada sunulan öneriler 1992′de ABD’de KPR ve acil kardiyopulmoner bakım konusunda düzenlenen Beşinci Ulusal Konferans’ta varılmış görüş birliğini yansıtmakta ve kalp ritminin izlenmesi üzerinde yoğunlaşmak yerine hastayı tedavi etmeye ağırlık vermenin önemini vurgulamaktadır. Çoğu zaman hızlı karar verme zorunluğu vardır ve elde pek az veri bulunabilir.
KİYD kardiyopulmoner areste yol açan kardiyak etiyolojilere ağırlık verir. Kalp durmalarının üçte ikisi en yaygın ölümcül ritim bozukluğu olan ventrüiküler fibrilasyona yol açan miyokard iskemisini de içereniskemik kalp hastalığından kaynaklanır. Ardından bradiasistoli, nabızsız elektrik aktivitesi (eskiden elektromekanik disosiyasyon olarak nitelendiriliyordu) ve ventriküler taşikardi gelir.
Öykü
Kalp durmasının en olası etiyolojisini ve yaşama döndürmede başarı olasılığını belirlemek için aileden, olaya tanık olanlardan ve/ya da sizden önce olay yerine ulaşan sağlık görevlilerinden kısa bir öykü almaya çalışın. Yararlı bilgiler arasında (1) arestten önce ortaya çıkan uyarıcı semptomlar (örneğin göğüs ağrısı, konvülziyon, solunum güçlüğü, hava yolu tıkanması, baş ağrısı ve travma), (2) geçmiş tıbbi öykü (örneğin kalp hastalığı, konvülziyonlar, şeker hastalığı, böbrek hastalığı, madde bağımlılığı, reçeteli ya da keyfi ilaç kullanımı), (3) arestin yeri ve zamanı (”duraklama”nın tahmini süresi,) (4) areste kimsenin tanık olup olmadığı, (5) yakındaki kişiler tarafından KPR uygulanıp uygulanmadığı ve (6) spontan dolaşımın hiç geri gelip gelmediği sayılabilir. Sizden önceki sağlık görevlilerinin yağtığı girişimleri öğrenin.
Fizik Muayene
Vücut salgılarıyla temasa ilişkin genel önlemlere dikkat edin. Asıl ritim bozukluğunun belirlenmesinden ve tedavi edilmesinden sonra, birincil muayeneyi hava yolu, solunum ve dolaşım durumuna yöneltin. İkincil muayene ancak hasta stabil duruma geldikten ya da başlangıçtaki önlemlerin başarısız kalması durumunda yapılmalıdır.
Yaşamsal bulgular: Solunumu (göğüs hareketlerine bak, solunum seslerini dinle, soluk alıp vermeyi hisset), nabzı (karotis arteri en az 10 saniye palpe edilir), kan basıncını ve vücut sıcaklığını kaydedin.
Genel: Hasta kaşetik mi (kanser ya da son evrede AIDS)? Deriyi renk (siyanoz), solgunluk (kan kaybı), peteşiler (pıhtılaşma bozukluğu ya da enfeksiyon) ve ekimoz (travma, kanama bozukluğu) açısından inceleyin. (daha fazla…)